ديدی گفتم...

ديدی گفتم اگه رفتی آسمونم پره درده حتی باز بيای دوباره اون روزا بر نميگرده

ديدی چشماتم دروغ گفت به دل ساده و پاکم واسه عشقم چاله کندی من

 الان به زير خاکم ديدی رفتی زيره بارون گفتی اين اشک زلاله زير آفتاب

 گريه کردم گفتی که بارون ميباره ديدی با ناله و گريه داد زدم

برگرد...... دوباره ولی گوشاتو گرفتی داد زدی وقت فراره

 ديدی آسمون چه صادق واسه غصم سيل اشک شد

ولی با کنايه گفتی که هوا بازم که بد شد

ديدی من به پات نشستم ولی تو رفتی

 با حيله کی بود اون عاشق تنها

 که پيچيد به پام با پيله ديدی

اشک چشمم خشک شد

 و از غصه ميخندم غم و غصه

 تو دلم پره ولی در روش ميبندم

ديدی دنباله بهونم که برم تو آسمونا

 ولی انگار خدا هم ميگه  بشين به پای دردا

 ديدی هر وقت منو ميبينن ميگن چشات چه سـرده

 حق دارن من حتی اشـکم ندارم تا پاک شه گرکه ديدی صادقانه

 باورم ميشد همه دروغات حالا کی ديگه ميشينه بی صدا به پايه

حرفات ديدی

 اما نديدی ساده واسه عشقت ميمردم، عشقو ساده جا گذاشتی با

تمنا اونو بردم

بدجنس

كداميك از ما بدجنس تريم ... ؟ من ؟ كه آرزوی كشيدن موهايت

 يك دم رهايم

 نمی كند؟ يا تو ؟ كه هميشه هوس كندن گوش هايم آزارت می دهد ؟ بدجنس !

كدامـــيك بچه تريم ؟ من ؟ كه كودكانه بهانه چشـــمهايت را می گيرم ؟

 يا تو ؟ كه بچه گانه شعرم را خط خطی می كنی ؟

كدام ما عاشق تريم ؟ من ؟ كه ذره ذره وجودم چون شـمع در حســـرت

نگاهت آب می شود ؟

يا تو ؟ كه شعله نگاهت هر دم شعله ور نگشته حاكسترم می كند ؟!

كدام يك بازيگوش تريم ؟ من ؟ كه دلم بازيچه بازی موهايت در نسيم هر لحظه به شوق بوييدن زلفت می تپد ؟

يا تو ؟ كه با هر كرشـــمه ات بيچاره دلم را به بازی گرفته ای ؟