لحظه های تنهایی ات را بسوزان ، وقتی سهمت از پرواز در پیله ماندن است. روزهایت را پاره کن ، وقتی پروانگی ات را دار زدند زیر شاخه شاخه های رزهای سرخ. ثانیه ها را باور کن که تو بودی و عشق و پرواز. لحظه هایی را دور بینداز که تمام حس پروازت را انکار کردند. تو در پیله هستی اما قرار نیست تا آخر در پیله بمانی . هر پیله ای روزی باز می شود . پس هر چه زودتر پیله را بشکاف . پروانگی ات را ثابت کن/...
