جلست والخوف فی عینیها

نشست واشک در چشمانش بود

تتعمل فنجان المقلوب

به فنجان واژگون شده من نگریست

قالت یا ولدی لا تحزن

گفت پسرم نگران نباش

الحب علیک هو المکتوب یا ولدی

عشق نوشته سرنوشت توست

یا ولدی قد مات شهیدا

پسرم هرکس در راه عشق

من مات فداء للمحبوب

بمیرد شهید است

بصربتو ونجمتو کثیرا

پسرم بسیارها پیشگویی کردم

لکنی لم اقراء ابدا

ولی تا حالا چنین نخواندم

فنجانا یشبهو فنجانک

فنجانی شبیه فنجان تو باشد

بصرتو ونججمتو کثیرا

بسیار ها پیشگویی کردم

لکنی لم اعرف ابدا

ولی تا حالا ندیدم

احزانا تشبه احزانک

غمی شبیه غم تو باشد

بحیاتک یاولدی امراه

پسرم در زندگیت زنی میبینم

عیناها سبحان المعبود

چشمانش بسیار زیبا

فمها مرسوم کل عنقود

دهانش همچون خوشه انگور میماند

تمام لحظه ها ی من نصیب بی تو بودن شد
تمام خنده های من به دلتنگی مبدل شد
شدم مایوس مرد غم سراغ بی کسی رفتم
شدم تتنها و بی امید مرا دریاب که ظلمت شد
شدی بادی و رفتی تو دلی دیگر نبخشیدی
شدم من آن زمین خشک به بخت من تو خندیدی
ولی میاد اون روزی که تو می بینی خوشی هایم
دگر آن روز نمی گریم چو رفتی تو ز دنیایم

حامی